Jeziora Plitwickie - turkusowa perła Chorwacji

Poprzedniego dnia zwiedzaliśmy Park Narodowy Krka, a wieczorem dotarliśmy na Camping Korana, tuż przy wejściu do Parku Narodowego Jezior Plitwickich. Rano ruszyliśmy na jedną z najsłynniejszych atrakcji Chorwacji.

Jeziora Plitwickie

Park zrobił na nas ogromne wrażenie. Turkusowa woda, kaskady spadające z jednego jeziora do drugiego, drewniane pomosty wijące się między wodospadami - to widoki, których nie zapomina się szybko. System szesnastu jezior połączonych wodospadami tworzy krajobraz, który wygląda jak z filmu.

Ciekawostka: park narodowy utworzono tu w 1949 roku, a w 1979 roku Jeziora Plitwickie wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Spędziliśmy w parku kilka godzin, chodząc po pomostach i korzystając z łódek, które przewożą turystów przez największe jezioro. Trzeba jednak przyznać, że w sierpniu Plitwice przyciągają tłumy. Na wąskich pomostach bywało ciasno, a z wózkiem manewrowanie między grupami turystów wymagało cierpliwości. Mimo to widoki wynagradzały wszystko. Kolor wody zmieniał się w zależności od głębokości i światła - od szmaragdowego po głęboki turkus.

Warto wiedzieć: kąpiel w jeziorach jest zabroniona, więc kostiumy kąpielowe lepiej zostawić na kemping albo na morze.

Szukanie noclegu nad morzem

Po wyjściu z parku wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy w kierunku wybrzeża - jakieś 70 kilometrów na zachód. Chcieliśmy przenocować nad morzem, co w szczycie sezonu okazało się wyzwaniem. Kilka kempingów było kompletnie zapełnionych. W końcu znaleźliśmy miejsce na Campingu Klenovica.

Camping Klenovica

Kemping okazał się dość nietypowy: leży na zboczu góry, na skalnych półkach z widokiem na morze. Nasze stanowisko miało betonowe podłoże, więc wbicie śledzi wymagało sporej pomysłowości. Do tego od morza wiał silny wiatr, który towarzyszył nam całą noc. Na pocieszenie kemping miał basen, z którego skorzystaliśmy następnego dnia rano, zanim ruszyliśmy dalej. Czasem to właśnie takie niespodzianki zostają w pamięci najdłużej.