Paryż w jeden dzień z dziećmi - Wieża Eiffla, Łuk Triumfalny i Luwr

Read this post in English

Czy da się zwiedzić Paryż z dziećmi w jeden dzień? Da się zobaczyć Wieżę Eiffla od środka, Łuk Triumfalny, Pola Elizejskie i dziedziniec Luwru, ale z czwórką dzieci to bardzo intensywny dzień. Tak wyglądał nasz poniedziałek 29 kwietnia 2019 roku: od 9:00 do 20:30, samochodem, metrem i pieszo.

Mieszkaliśmy na kempingu Le Chêne Gris, ok. 50 km na wschód od Paryża, do którego dojechaliśmy dzień wcześniej po dwóch dniach drogi z noclegiem w Bruchhäuser Mühle w Niemczech. Plan całej wyprawy dzień po dniu jest we wpisie Majówka we Francji z dziećmi.

Parking przy Gare Montparnasse

Wyruszyliśmy o 9:00. Do centrum Paryża mieliśmy ok. 67 km i postanowiliśmy zwiedzać w stylu park and ride: zostawić auto przy dużym dworcu i dalej jechać metrem. Już w drodze przez miasto zauważyliśmy mnóstwo elektrycznych hulajnóg, które wcale nie zatrzymywały się na czerwonym świetle.

Najtrudniejsze było znalezienie parkingu dla naszego busa. Większość parkingów podziemnych w Paryżu wpuszcza auta do ok. 1,90 m wysokości, a nasz Ford jest wyższy niż 2 metry. W końcu znaleźliśmy parking przy dworcu Gare Montparnasse. Był tak ciasny, że ledwo dało się wysiąść z auta, ale cieszyliśmy się, że w ogóle się zmieściliśmy.

Metrem na Trocadéro, skąd widać całą wieżę

Z Montparnasse do Trocadéro jedzie bezpośrednio linia 6. My na początek wsiedliśmy w metro jadące w przeciwnym kierunku, więc na następnej stacji szybko się przesiedliśmy. Po ok. 30 minutach byliśmy na miejscu. Linia 6 na części trasy jedzie nad ziemią i tuż przed Trocadéro przejeżdża mostem nad Sekwaną, więc wieżę zobaczyliśmy po raz pierwszy z okna metra.

Trocadéro to taras widokowy na wzgórzu po drugiej stronie Sekwany, skąd Wieża Eiffla mieści się w kadrze cała, od nóg po szczyt. To najlepsze miejsce na rodzinne zdjęcie z wieżą. Potem zeszliśmy w dół przez ogrody i mostem Iéna przeszliśmy pod samą wieżę, to ok. 10 minut spaceru.

Wieża Eiffla z dziećmi

Pod wieżą była już spora kolejka do wjazdu na górę. Czekanie trwało, ale było warto. Wieżę zwiedzaliśmy od 12:45 do 15:00. Na pierwsze i drugie piętro weszliśmy pieszo, schodami, krok po kroku razem z najmłodszymi, a z drugiego piętra wjechaliśmy windą na sam szczyt, na taras na wysokości 276 m. Widok na Paryż z góry robi wrażenie: widać Łuk Triumfalny, Pola Elizejskie i dachy całego miasta.

Ciekawostka: na szczycie wieży jest odtworzony gabinet Gustave'a Eiffla. Przez szybę widać woskowe figury Eiffla, jego córki Claire i Thomasa Edisona, który odwiedził wieżę w 1889 roku.

Jak zwiedza się Wieżę Eiffla

Wieżę zbudowano w zaledwie dwa lata i dwa miesiące, od stycznia 1887 do marca 1889 roku, na Wystawę Światową w Paryżu w 1889 roku. Pierwotnie miała 312 m wysokości, a dziś, razem z antenami na szczycie, mierzy 330 m.

Ciekawostka: wieża miała stać tylko 20 lat, a potem zostać rozebrana. Eiffel ją ocalił, bo zrobił z niej miejsce do badań naukowych: urządził na szczycie stację meteorologiczną, a potem udostępnił wieżę wojsku do prób z radiem. W 1909 roku pod wieżą powstała wojskowa stacja radiotelegraficzna i miasto zdecydowało, że wieża zostaje.

Dla zwiedzających są trzy poziomy:

• pierwsze piętro na wysokości 57 m,
• drugie piętro na wysokości 115 m,
• szczyt na wysokości 276 m, z tarasem i gabinetem Gustave'a Eiffla.

Na pierwsze i drugie piętro można wjechać windą albo wejść schodami, to 674 stopnie. Na szczyt prowadzi już tylko winda, a przesiada się do niej na drugim piętrze. Przed wejściem jest kontrola bezpieczeństwa, a kolejka do wind bywa długa, zwłaszcza bez biletu kupionego wcześniej online.

Wokół wieży zaskoczyła nas liczba ulicznych sprzedawców. Cały towar mieli rozłożony na kocykach, a gdy pojawiały się służby porządkowe, w kilka sekund zwijali koce i znikali w tłumie. Od jednego z nich kupiliśmy kilka małych figurek wieży na pamiątkę.

Bagietki i metro pod Łuk Triumfalny

Po zejściu z wieży poszliśmy do pobliskiej piekarni, ok. 350 m dalej, na pyszne francuskie bagietki.

Ok. 500 m dalej wsiedliśmy do metra na stacji Bir-Hakeim (dawniej Grenelle) i linią 6 w 10 minut dojechaliśmy na stację Charles de Gaulle - Étoile, pod Łuk Triumfalny. Była już 17:00.

Łuk Triumfalny ma prawie 50 m wysokości. Zlecił go Napoleon w 1806 roku, a ukończono go 30 lat później. Pod łukiem jest Grób Nieznanego Żołnierza, przy którym codziennie o 18:30 odbywa się ceremonia ponownego rozpalenia znicza. Na rondo wokół łuku nie wchodzi się po pasach, tylko podziemnym przejściem.

Pola Elizejskie i Luwr

Spod łuku przeszliśmy na Pola Elizejskie, najsłynniejszą aleję Paryża. Ma ok. 1,9 km długości i prowadzi do placu Concorde. Stamtąd przez ogrody Tuileries doszliśmy pod Luwr, razem ok. 3 km od łuku.

Pod szklaną piramidą Luwru dopadło nas zmęczenie. Plan na jeden dzień okazał się za intensywny jak na zwiedzanie z dziećmi, a do wejścia była jeszcze kolejka. Zrobiliśmy zdjęcia na dziedzińcu i zwiedzanie Luwru odpuściliśmy.

Piramidę zaprojektował architekt I. M. Pei, a dla zwiedzających otwarto ją w 1989 roku. Dobra wiadomość dla rodzin: dzieci i młodzież do 18 lat wchodzą do Luwru za darmo.

Jak wyglądał nasz dzień w Paryżu, pokazujemy na filmie:

Więcej filmów z tej wyprawy jest na naszej playliście Francja 2019.

Powrót przez paryskie korki

Metrem wróciliśmy w pół godziny na Montparnasse, na parking. Potem czekało nas jeszcze 62 km samochodem na kemping, co zajęło 1,5 godziny. Wyjeżdżaliśmy z Paryża ok. 19:00 i poznaliśmy, jak wygląda tu ruch uliczny: mnóstwo pędzących skuterów, trąbienie i dość swobodne podejście do przepisów. Na kemping dotarliśmy o 20:30 i stwierdziliśmy, że dobrze zrobiliśmy, odpuszczając Luwr.

Następnego dnia pojechaliśmy do Disneylandu pod Paryżem.

Informacje praktyczne

Paryż samochodem

• Wysokość auta: większość parkingów podziemnych w Paryżu ma limit ok. 1,90 m. Przy Gare Montparnasse parking Maine Parking (50 avenue du Maine) wpuszcza auta do 2,10 m (stan na listopad 2026).
• Naklejka Crit'Air: w strefie niskiej emisji Wielkiego Paryża obowiązuje także auta z Polski. Zamawia się ją tylko na oficjalnej stronie certificat-air.gouv.fr, kosztuje 5,11 EUR z wysyłką za granicę i przychodzi pocztą, więc trzeba ją zamówić kilka tygodni przed wyjazdem. Zasady strefy się zmieniają, warto je sprawdzić tuż przed wyjazdem (stan na listopad 2026).
• Metro: z Montparnasse linia 6 jedzie bezpośrednio do Trocadéro, Bir-Hakeim i Charles de Gaulle - Étoile.

Wieża Eiffla

• Bilety najlepiej kupić online na konkretną godzinę na oficjalnej stronie wieży. Wjazd windą na szczyt kosztuje 36,70 EUR dla dorosłego, 18,40 EUR dla młodzieży 12-24 lat i 9,20 EUR dla dziecka 4-11 lat. Dzieci do 4 lat wchodzą za darmo, ale też potrzebują biletu (stan na listopad 2026).
• Taniej jest wejść schodami na drugie piętro i stamtąd wjechać windą na szczyt.
• Przy wejściu są dwie kontrole bezpieczeństwa, a na wieży nie ma przechowalni bagażu.

Łuk Triumfalny i Luwr

• Na taras Łuku Triumfalnego prowadzą 284 stopnie. Bilet kosztuje 16 EUR, a mieszkańcy UE do 26 lat wchodzą za darmo (stan na listopad 2026).
• Luwr: dzieci i młodzież do 18 lat wchodzą bezpłatnie, ale warto zarezerwować godzinę wejścia także dla nich. Muzeum jest zamknięte we wtorki (stan na listopad 2026).

Ile czasu

Wieża Eiffla z kolejką zajęła nam ponad dwie godziny, a cała trasa z Trocadéro pod Luwr cały dzień. Z dziećmi lepiej rozłożyć Paryż na dwa dni albo zostawić Luwr na osobną wizytę.