Mosty w Stańczykach

Dotarliśmy na północno-wschodni kraniec Polski. Zatrzymaliśmy się, żeby zobaczyć zabytkowe Mosty w Stańczykach, zwane także Akweduktami Puszczy Rominckiej.

Kiepojcie

W drodze do Stańczyków minęliśmy miejscowość Kiepojcie. Stoi tam dużo mniejszy i mniej znany most, ale też wart zobaczenia. Pod mostem biegnie polna droga. Po moście jeździł kiedyś pociąg, ale dziś nie ma już nawet torów. Wchodzenie na most jest zabronione, można tylko wspiąć się po zboczu nasypu, żeby obejrzeć go od góry.

Mosty w Stańczykach

Główna atrakcja, czyli mosty w Stańczykach, to dwa bliźniacze mosty o konstrukcji pięcioprzęsłowej. Mają długość 180 m i wysokość do 36 m. Pod mostami przepływa rzeka Błędzianka. Mosty te powstały w latach 1912 - 1914 (część północna) i 1923-1926 (część południowa) jako część nieistniejącej już dziś linii kolejowej łączącej Gołdap z Żytkiejmami. Konstrukcja mostów przypomina rzymskie akwedukty. Są to jedne z najwyższych mostów w Polsce.

Zastanawiające jest miejsce, w którym mosty stoją. Budowa trasy kolejowej kilkaset metrów dalej na południe umożliwiłaby ominięcie tak trudnych przepraw (teren tam jest dużo bardziej płaski). Chodziło chyba o pokazanie siły niemieckiej myśli technicznej. Projektanci, zdaje się, specjalnie wybrali najtrudniejszy teren, żeby go pokonać.

Mosty zbudowano dla kolei, a linia stanowiła główne połączenie z Litwą. Kursowały tędy zarówno pociągi towarowe transportujące drewno z pobliskich lasów, jak i pociągi osobowe, które przewoziły turystów. W latach 40. zwożono tędy kamienie z Litwy na budowę głównej kwatery Hitlera - Wilczego Szańca, który widzieliśmy poprzedniego dnia.

Linia kolejowa została rozebrana w 1945 roku przez Armię Czerwoną.

Ciekawostka: choć mosty są dwa, pociągi jeździły tylko po jednym z nich, północnym, od otwarcia linii w 1927 roku. Na moście południowym nigdy nie położono torów.

Dziś mosty są atrakcją turystyczną, a miłośnicy sportów ekstremalnych skaczą z nich na bungee. Teren jest własnością prywatną i wstęp jest płatny.

Zwiedzanie całości zajmuje około 30 minut. Można przejść po mostach, potem zejść schodami w dół i przespacerować się pod nimi. Choć stoją tu znaki ostrzegające przed niebezpieczeństwem, widać, że to dość popularna trasa. Warto wejść na górę i spojrzeć w dół. Wiatr dmucha tam dość mocno, a konstrukcja mostu robi wrażenie.

Przy okazji pierwszy raz rzuciła nam się w oczy budowa nowego szlaku rowerowego Green Velo, który ma biec wzdłuż wschodniej granicy. Gdy jechaliśmy z Gołdapi do Stańczyków, budowano długi, 15-kilometrowy odcinek drogi rowerowej wzdłuż istniejącej ulicy. Świetna inicjatywa!