Arco z dziećmi: kemping pod skałą, lody w Rivie i rowerem do wodospadu Ponale nad Jeziorem Garda

Arco to miasteczko kilka kilometrów na północ od Jeziora Garda, znane na całym świecie wśród wspinaczy. Nad jego dachami wyrasta skała z ruinami zamku, a wokół wznoszą się pionowe ściany, na których od 1987 roku odbywają się zawody Rock Master. Latem 2025 roku spędziliśmy tu dziewięć dni, od 29 lipca do 7 sierpnia, podczas naszych wakacji kampervanem. Na jednym kempingu zamieszkało kilka zaprzyjaźnionych rodzin, więc dzieci miały towarzystwo od rana do wieczora. Jak organizujemy takie wyjazdy, opisaliśmy w poradniku Wakacje w kilka rodzin.

Kemping Arco Prabi pod Monte Colodri

Kemping leży nad rzeką Sarcą, tuż pod skalną ścianą Monte Colodri. Z naszego miejsca widzieliśmy skałę z zamkiem nad miasteczkiem. Kemping zarezerwowaliśmy z dużym wyprzedzeniem. Przy recepcji każdy dostał opaskę na rękę. Z kempingu prowadzi furtka prosto na ścieżkę rowerową, otwarta od siódmej rano do jedenastej wieczorem.

Dla dzieci najważniejszy był plac zabaw z czerwoną zjeżdżalnią pod pionową skałą.

Goście kempingu mogą też bezpłatnie korzystać z pobliskiego kąpieliska Prabi. Największą atrakcją były tam dwie trampoliny i ścianka wspinaczkowa, z której spada się prosto do wody. Nic dziwnego, w końcu Arco to mekka wspinaczy. Woda w basenach była jednak dość zimna, więc Helenka szybko znalazła swoje ulubione miejsce: pod zewnętrznym prysznicem z ciepłą wodą.

2 sierpnia przez kilka godzin lało jak z cebra. Schowaliśmy rowery pod plandeką, przeczekaliśmy ulewę w namiotach i w Bezie i zastanawialiśmy się, co się stało ze słoneczną Italią.

Nad kempingiem prowadzi via ferrata na Monte Colodri. Weszliśmy na nią dwa razy, za każdym razem wieczorem. Opisaliśmy to we wpisie Via ferraty z dziećmi przy Arco.

Wieczory w Arco

Do centrum Arco jest z kempingu kilka minut rowerem, więc wieczorami często jeździliśmy do miasteczka. Na rynku pod kolegiatą jedliśmy pizzę i słuchaliśmy ulicznych muzyków. W centrum jest też plac zabaw przed żółtym budynkiem, na którym Helena mogła się wyhuśtać do woli.

Rowerem na lody do Rivy i do Dro

Z Arco do Rivy del Garda prowadzi ścieżka rowerowa wśród winnic i gajów oliwnych. Do Rivy jest nią około 5 km. 31 lipca pojechaliśmy nią na lody do Gelaterii Eta Beta w Rivie. Lody można tam kupić nawet w kilogramowych pudełkach.

Po południu 2 sierpnia, gdy przestało padać, pojechaliśmy na lody w drugą stronę, do Dro. Tamtejszą lodziarnię łatwo poznać po olbrzymim rożku, który stoi przy rondzie.

W Rivie dwa razy jedliśmy obiad w Osteria degli Artisti przy Via Disciplini. Dzieci część obiadu przesiedziały w oknie, z którego widać wąską uliczkę starego miasta.

Rowerem do wodospadu Ponale

5 sierpnia pojechaliśmy rowerami starą drogą Ponale. Zbudowano ją w latach 1848-1851, żeby połączyć Rivę z doliną Ledro. Droga wykuta jest w skale wysoko nad jeziorem, a od 2004 roku jeżdżą nią już tylko rowerzyści i chodzą piesi. Z Arco przejechaliśmy w sumie około 30 km, a podjazd nad Rivą dał nam się porządnie we znaki. Widoki na jezioro wynagrodziły jednak każdy metr.

Celem był wodospad Cascata del Ponale w zielonym wąwozie. Pod nim jest naturalny basen, w którym w upale chętnie się ochłodziliśmy. Na kemping wróciliśmy dopiero o ósmej wieczorem.

Informacje praktyczne

Sprawdziliśmy w listopadzie 2026.

Kemping

• Camping Arco (nazywany też Arco Prabi) leży przy Via Legionari Cecoslovacchi 12, nad Sarcą.
• W 2026 roku kemping jest otwarty od 20 marca do 8 listopada.
• Goście kempingu wchodzą bezpłatnie do kąpieliska Prabi.

Garda Guest Card

• Kartę dostają bezpłatnie goście obiektów partnerskich w regionie Garda Trentino. Jest ważna przez cały pobyt.
• Karta pozwala bez ograniczeń jeździć komunikacją publiczną w prowincji Trydent.
• Z kartą bilet dzienny na statki po północnej części jeziora kosztuje 12 € razem z rowerem, a bez karty 20,50 €.
• Karta daje też darmowy lub tańszy wstęp do muzeów i zamków, a w Rivie jeden bezpłatny wjazd windą na Bastion.

Droga Ponale

• Droga zaczyna się w Rivie del Garda i prowadzi do Molina di Ledro. Cała trasa ma około 10 km i około 550 m przewyższenia.
• Droga jest szutrowa, a pod górę jedzie się długo i miejscami stromo. Najmłodsza córka jechała w foteliku, ale pozostałe dzieci musiały podjechać same.