Kozłówka - Pałac Zamoyskich

Jedziemy na wschód, w kierunku Lublina, ale omijamy go bokiem. Przed nami cały dzień atrakcji w kompleksie pałacowym w Kozłówce. To właśnie tu znajduje się słynna posiadłość rodziny Zamoyskich.

Zespół parkowo-pałacowy w Kozłówce

Na zespół parkowo-pałacowy składają się Pałac Zamoyskich, kaplica, powozownia, park i dziedziniec.

Po przyjeździe do Kozłówki kierujemy się na parking nieopodal głównego wejścia do kompleksu. Chwilę później jesteśmy już na dziedzińcu. Bilety kupuje się w jednym z budynków, już w środku. Wchodzimy tam i doznajemy szoku. Prawie wszystkie bilety na ten dzień są wyprzedane. Okazuje się, że trafiliśmy na dzień darmowego zwiedzania pałacu. Pani w okienku jest bardzo nieprzyjazna dla turystów. Niemiło informuje nas, że jeśli nam zależało, trzeba było wcześniej zrobić rezerwację przez stronę internetową. Na stronie jednak rezerwacje nie działają. Nie wdając się w dłuższe dyskusje, kupujemy bilety na wszystkie możliwe atrakcje. Zwiedzanie pałacu jest jednak możliwe dopiero o 17:00. Bierzemy.

Karta Dużej Rodziny na niewiele się w tym miejscu przydała. Cena zniżkowa, w której był bilet do pałacu, była wyższa niż cena obowiązująca tego dnia, bo zwiedzanie pałacu było wtedy darmowe.

Powozownia

Zwiedzanie zaczęliśmy od powozowni. W środku stało kilka zabytkowych powozów, a w rogu sali zabytkowy bicykl. Na ścianie wisiało kilkanaście uprzęży. Wystawa nie jest duża ani specjalnie interesująca.

Dziedziniec

Idziemy dalej na drugą stronę dziedzińca. Po drodze spotykamy spacerującego po parku pawia. Wyjątkowe było to, że paw spacerował sobie na wolności. Dzieci bardzo polubiły to zwierzę, a Justynka nazwała go „pawianem”. Paw wyraźnie zainteresował się nami, chyba z powodu kogucika z Kazimierza Dolnego, którego jadły dzieci. Trzeba było uważać, by nas nie dziobnął.

Galeria Sztuki Socrealizmu

Po drugiej stronie dziedzińca znajduje się jedyna w Polsce Galeria Sztuki Socrealizmu. Wchodzimy do środka i czujemy się, jakbyśmy przenieśli się w czasy komuny. Jest tu mnóstwo przedmiotów z tamtych lat. Stoją popiersia działaczy, a z głośników płyną muzyka i propagandowe nawoływania. Na ścianach wiszą wizerunki komunistów, obrazy, stare monety i banknoty. My słabo pamiętamy tamte czasy, a dla naszych dzieci to już totalna abstrakcja. Za budynkiem muzeum stoją stare pomniki zwiezione z całego kraju, m.in. Bieruta (z Lublina), Lenina (z Poronina) czy Marchlewskiego (z Włocławka). Trafiły tu, bo pałac był kiedyś składnicą muzealną Ministerstwa Kultury i Sztuki. Dawniej pomniki te stały na rynkach dużych miast, a dziś są eksponatami w muzeum.

Teatralnia

Idziemy dalej, do budynku teatralni. Przed nami wystawa fotograficzna „Fotografia dzikiej przyrody”, czyli 70 przepięknych zdjęć. Niektóre są tak wyjątkowe, że podziwiamy je dłużej. Niestety dziewczynki nie potrafią jeszcze tak długo skupić się na zdjęciach i zaczynają lekko szaleć. Krzyś za to chłonie wszystkie informacje o fotografiach.

W tym samym budynku zwiedzamy także wystawę „Jaśnie Państwo w kąpieli”. Pod tą nazwą kryje się wystawa armatury łazienkowej, czyli pięknych wanien, pryszniców i akcesoriów kąpielowych. Zbiór jest ogromny, a tematyka mało popularna. Widzieliście kiedyś wystawę akcesoriów do kąpieli?

Ogród

Idziemy dalej, za pałac. Po jego drugiej stronie jest piękny ogród z miniaturowymi drzewkami ozdobnymi, starannie poprowadzonymi żywopłotami i fontanną.

Brakuje nam tylko jednego: miejsca do zabawy dla dzieci. Wkrótce zauważamy drogowskaz z napisem „plac zabaw”. Idziemy. Nie wiadomo, dlaczego plac zabaw umieszczony jest z dala od całego kompleksu pałacowego, w skrajnej części parku. Czyżby bawiące się dzieci przeszkadzały turystom?

Po chwili zabawy wracamy. Po drodze mijamy ptaszarnię, w której siedzi kilka bażantów.

Kaplica

W jednym ze skrzydeł pałacu mieści się kaplica. Zaglądamy na chwilę do środka, a potem idziemy przed pałac, bo zbliża się nasza godzina zwiedzania. Warto wiedzieć, że w czasie II wojny światowej spędził tu 13 miesięcy okupacji ksiądz Stefan Wyszyński, późniejszy kardynał.

Ciekawostka: przyszły prymas przebywał w Kozłówce od sierpnia 1940 do września 1941 roku, ukrywając się przed gestapo. Był kapelanem sióstr franciszkanek i niewidomych z Lasek, a jego wykłady dla młodzieży nazwano „Akademią Kozłowiecką”. Na elewacji kaplicy można zobaczyć jego popiersie, odsłonięte w 2000 roku.

Pałac Zamoyskich

Wchodzimy do środka pałacu z przewodnikiem. Grupa zwiedzających liczy 25 osób. Do pałacu nie można wnosić plecaków, więc zostawiamy nasz w szatni. W środku wolno filmować i fotografować (bez flesza). Pałac zwiedza się około godziny, przechodząc przez poszczególne pomieszczenia. W trakcie zwiedzania poznajemy historię pałacu i rodziny Zamoyskich. Po pałacu poruszamy się po dywanach, z których nie można schodzić. Wytłumaczcie to dzieciom. Gdybyście byli ciekawi, co się stanie, gdy zejdzie się z dywanu: sprawdziliśmy, odzywa się alarm.

Wnętrza pałacu urządzono w stylu przełomu XIX i XX wieku. Pokoje mają autentyczne wyposażenie, a na ścianach wiszą oryginalne obrazy, przedstawiające głównie członków rodziny Zamoyskich. Przemierzamy najróżniejsze pokoje. W każdym z nich widać oryginalne wyposażenie i przepych.

Na nocleg do Poleskiego Parku Narodowego

Po zwiedzeniu pałacu skierowaliśmy się dalej na wschód, tym razem prawie pod Chełm. W okolicy Chełma było pustkowie, bez żadnych atrakcji do zwiedzania, co nas trochę przeraziło. Na nocleg zatrzymaliśmy się w otulinie Poleskiego Parku Narodowego nad jeziorem Grabniak. Tak czystego jeziora nie widzieliśmy już dawno.
Nad samym jeziorem znaleźliśmy wiatę o dość ciekawej konstrukcji. Ciekawe, co autor miał na myśli. Zobaczcie sami:

Karta Dużej Rodziny

Muzeum Zamoyskich honoruje Kartę Dużej Rodziny: karnet dla posiadacza karty na pałac i wszystkie czynne wystawy kosztuje 60 zł od osoby (zwykły karnet normalny 80 zł). We wtorki wstęp do pałacu jest bezpłatny, bez rezerwacji i z limitem wejść. Ceny i zniżki sprawdziliśmy w listopadzie 2026 roku.