Nocleg na dziko w Albanii

Po intensywnym poranku spędzonym w centrum Durrës chcieliśmy przez resztę dnia odpocząć w ciszy i spokoju nad brzegiem morza.

Znaleźliśmy miejsce, do którego można dojechać samochodem: plażę blisko ujścia rzeki Shkumbin. Gdy dotarliśmy na miejsce, okazało się, że autem można wjechać na samą plażę. Postanowiliśmy z tego skorzystać. Wzdłuż brzegu jechaliśmy po utwardzonym piasku i było dobrze do momentu, aż skręciliśmy w stronę morza. Piasek, który wydawał się twardy, okazał się grząski. W efekcie nasz busik zakopał się w piasku.

Ciekawostka: Shkumbin uważa się za umowną granicę między dwoma głównymi dialektami języka albańskiego. Na północ od rzeki mówi się dialektem gegijskim, a na południe toskijskim. Doliną Shkumbinu biegła też starożytna rzymska droga Via Egnatia.

Próba wyjazdu ciężko załadowanym autem tylko pogorszyła sprawę, bo samochód zawisł na silniku, a koła kręciły się w miejscu. Nie pozostało nic innego, jak zacząć akcję ratunkową. Wzięliśmy saperkę i zaczęliśmy odkopywać auto. W okolicy prawie nikogo nie było, więc w upale (ponad 40 stopni) walczyliśmy z gorącym piaskiem sami. Po chwili pojawili się spacerowicze, którzy chcieli pomóc. Nie pomagało jednak podkładanie pod koła gumowych dywaników, liści palmy ani gałęzi. Auto było za ciężkie.

W końcu Ania wpadła na pomysł: poszła po pomoc do samochodu terenowego, który stał nieco dalej. Po chwili terenówka przyjechała i nas wyciągnęła. Napęd 4×4 to w takich sytuacjach jednak zbawienie.

Nauczeni doświadczeniem, że nie warto ufać piaskowi, który wygląda na twardy, zostawiliśmy auto na utwardzonej drodze. Koce i tarp rozłożyliśmy nad brzegiem morza. Bawiliśmy się tam cały dzień, a wieczorem rozstawiliśmy namiot i spaliśmy na plaży.

Mieliśmy prywatną plażę: w odległości kilkuset metrów nie było nikogo 🙂

Po zmroku nad plażą zaczęły latać ogromne czarne muchy, których nie było za dnia. Poza tym nocleg był całkiem przyjemny.