Litwa, Łotwa i Estonia z dziećmi: kamperem z psami

Na ścianie przy ulicy Paupio w wileńskim Zarzeczu wisi konstytucja tej artystycznej dzielnicy. Jeden z jej artykułów mówi, że pies ma prawo być psem. W polskiej tablicy z tekstem konstytucji odbijała się nasza córka z psem.

Nasze dwa golden retrievery, Lamia i Fiona, przejechały z nami całą trasę przez Litwę, Łotwę i Estonię. Płynęły kanadyjkami po Gauji, chodziły po wąskich kładkach przez torfowisko Viru raba i wjechały z nami funikularem na wzgórze Aleksotas w Kownie.

Byliśmy w krajach bałtyckich raz, latem 2026 roku, od 1 do 15 sierpnia. Pojechaliśmy naszym kampervanem Bezą w szóstkę: rodzice i cztery córki, a do tego dwa psy. Noce spędzaliśmy na kempingach, a raz na leśnym biwaku RMK nad samym Bałtykiem. Całą trasę dzień po dniu opisaliśmy we wpisie Litwa, Łotwa i Estonia kamperem z dziećmi.

Był to wyjazd z dużą ilością przyrody: kempingi nad jeziorami, spływ rzeką, torfowisko i krótkie szlaki nad morzem. Wilno, Rygę i Kowno obeszliśmy pieszo, każde miasto w jedno popołudnie albo w jeden dzień. Poniżej zebraliśmy informacje praktyczne i linki do naszych wpisów.

Litwa, Łotwa i Estonia z dziećmi w skrócie
Informacje praktyczne
Najciekawsze miejsca dla dzieci
Wszystkie wpisy z Litwy, Łotwy i Estonii

Litwa, Łotwa i Estonia z dziećmi w skrócie

Nasz wyjazd trwał 15 dni, od 1 do 15 sierpnia 2026 roku. Na Litwie spędziliśmy 5 nocy, na Łotwie 3, a w Estonii 4. W drodze tam i z powrotem nocowaliśmy po jednej nocy w Polsce.
Z Polski jechaliśmy przez Suwałki. Pierwszego dnia przejechaliśmy 575 km, a następnego 238 km do Wilna. Powrót z Kowna rozłożyliśmy na dwa dni z noclegiem pod Warszawą.
Spaliśmy w Bezie na kempingach, między innymi na wyspie z jabłoniami Obuolių sala i nad jeziorem pod Kownem. Jedną noc spędziliśmy na leśnym biwaku RMK w Lemme nad Bałtykiem.
Jechały z nami cztery córki. Na Gauji córki chwytały za wiosła, a na torfowisku Viru raba najmłodsza córka jechała w nosidle.
Psy były z nami w muzeum lotnictwa, w kanadyjkach, na szlakach i w autobusach. Nie wpuszczono ich tylko na ścieżkę w koronach drzew w Anykščiai, na plażę centralną w Pärnu i na Górę Krzyży.
Na Wilno i Rygę wystarczyło nam po jednym popołudniu, a na Kowno jeden dzień. Spływ Gaują z powrotem autokarem zajął nam pół dnia, a Lahemaa razem z Viru raba zwiedzaliśmy przez półtora dnia.

Informacje praktyczne

Sprawdziliśmy w listopadzie 2026.

Dojazd z Polski i granice

Pierwszego dnia przejechaliśmy 575 km i przenocowaliśmy na Camping 133 w Suwałkach, a rano zostało nam 238 km do Wilna. W drodze powrotnej z Rygi do Kowna zatrzymaliśmy się przy Via Baltica na Górze Krzyży, a z Kowna do Suwałk mieliśmy już tylko 120 km.

Wszystkie trzy kraje należą do strefy Schengen, ale na granicach zdarzają się kontrole:

Polska kontroluje granicę z Litwą od 7 lipca 2025 roku, a kontrole przedłużono do 30 marca 2027 roku.
Na granicy łotewskiej stał patrol, ale puścił nas bez kontroli.
Na wjeździe do Estonii policja przepuszczała samochody osobowe, a nasze Iveco zaprosiła na bok. Policjant pytał, kogo wieziemy, dokąd jedziemy i czy jesteśmy w Estonii pierwszy raz.
Paszport albo dowód osobisty warto mieć pod ręką dla każdej osoby w aucie.

Waluta i płatności

Na Litwie, na Łotwie i w Estonii płaci się w euro. Za spływ Gaują zapłaciliśmy kartą na miejscu, a bilety w autobusach w Wilnie i w Kownie kupuje się, przykładając kartę albo telefon do czytnika. Gotówka przydała się na biwaku RMK w Lemme, gdzie za wjazd płaci się wyłącznie gotówką.

Opłaty drogowe

Na Litwie opłatę drogową płacą tylko pojazdy kategorii M2, M3 i N1-N3, więc samochody osobowe kategorii M1 jeżdżą bez winiety. Na Łotwie opłata dotyczy pojazdów do przewozu towarów o masie od 3 t, a w Estonii ciężarówek powyżej 3,5 t. Kategorię pojazdu warto sprawdzić przed wyjazdem w dowodzie rejestracyjnym, zwłaszcza gdy jedziecie kamperem albo dużym busem.

Psy

Do Litwy, na Łotwę i do Estonii psy jadą na tych samych zasadach co po całej Unii Europejskiej. Potrzebny jest unijny paszport, czip i ważne szczepienie przeciw wściekliźnie, a po pierwszym szczepieniu trzeba odczekać co najmniej 21 dni. W trzech miejscach na naszej trasie psów nie wpuszczano:

Na ścieżkę w koronach drzew w Anykščiai psów nie wolno wprowadzać ani na kładkę, ani na wieżę. Z psem na smyczy można za to spacerować po leśnych ścieżkach w okolicy.
Na plażę centralną w Pärnu od 1 czerwca do 31 sierpnia psów zabierać nie wolno. Z psem można pójść na plażę Raeküla, na plażę Mai, na plażę Vana-Pärnu i na lewy brzeg rzeki przy molo.
Na Górze Krzyży regulamin zakazuje wprowadzania psów i innych zwierząt, z wyjątkiem psów przewodników. Przy wejściu stoją znaki z tym zakazem.

W komunikacji miejskiej obowiązują osobne zasady. W Wilnie pies jedzie autobusem bez biletu, ale duży pies musi mieć kaganiec i smycz nie dłuższą niż 0,5 m, a właściciel dokument ze szczepieniami. W Kownie od 2026 roku psy mogą jeździć komunikacją miejską poza godzinami szczytu, w kagańcu, na smyczy do 0,5 m i ze świadectwem szczepień. Zasad przewozu psów w Rydze nie udało nam się jednoznacznie potwierdzić, bo informacje przewoźnika są sprzeczne.

Bilety w komunikacji miejskiej

Autobusami jeździliśmy w Wilnie, w Rydze i w Kownie. Dla rodziny najważniejsza jest jedna zasada: jedna karta albo jeden telefon to jeden bilet.

W Wilnie wystarczy przyłożyć kartę zbliżeniową albo telefon do czytnika w autobusie. Kupuje się wtedy bilet 60-minutowy za 1,25 €. Bilet 30-minutowy za 1 € jest w aplikacji JUDU, a kierowcy biletów nie sprzedają.
W Kownie najtańszy jest bilet w aplikacji Žiogas. Kosztuje 0,70 € i pozwala w ciągu 30 minut na jedną bezpłatną przesiadkę, ale aplikacja sprzedaje jeden bilet naraz. Bilet kupiony u kierowcy kosztuje 1,50 € i nie pozwala na przesiadkę.
W Rydze bilet 90-minutowy kosztuje 1,50 € i pozwala na przesiadki. W każdym kolejnym pojeździe trzeba go jednak ponownie zarejestrować.

Żeby kupić bilety dla sześciu osób w Kownie, użyliśmy kilku telefonów, aplikacji, Google Wallet i fizycznych kart. Udało się, ale warto to przemyśleć przed wejściem do autobusu.

Kempingi na naszej trasie

Vilnius City Camping leży przy centrum wystawowym Litexpo, około 6 km od starówki, i jest czynny od 1 czerwca do 15 września. Do centrum dojechaliśmy stąd autobusem w 18 minut.
Obuolių sala leży na wyspie na jeziorze Grabuostas, około 12 km od Molėtai. Na wyspę wjeżdża się drewnianym mostem, a na miejscu jest kąpielisko z plażą.
Žagarkalns pod Cēsis to właściwie przystań kajakowa z polem kempingowym. Łódź bierze się prosto z przystani, a kemping jest czynny od 15 maja do 15 września.
Na kempingu Lepispea w Lahemaa obsługa jest na miejscu tylko przez dwie godziny dziennie. Poza nimi wjeżdża się i staje na dowolnym miejscu.
Vanamõisa Caravan Park pod Tallinnem ma nowe sanitariaty, a tuż obok jest stacja kolejowa, więc to dobra baza do zwiedzania stolicy.
Riverside Camping w Rydze leży na wyspie Ķīpsala i jest otwarty od 1 maja do 31 października. Jest tam ciasno, a sanitariaty stoją w kontenerach, ale są w porządku.
Kaunas Lake Camping leży nad samym jeziorem Lampėdžiai, wśród sosen. Obok stoją siłownie plenerowe, a do centrum Kowna dojechaliśmy autobusem miejskim.

Szlaki i biwaki RMK w Estonii

RMK to estońskie państwowe przedsiębiorstwo, które zarządza lasami i urządza w nich szlaki, ścieżki przyrodnicze i miejsca biwakowe. Gdy byliśmy w 2026 roku, za wejście na szlaki w Käsmu, Altja i Oandu nie płaciliśmy, a opis szlaku przez Viru raba nie wymienia żadnych opłat.

Na biwaku RMK w Lemme za wjazd autem płaci się 5 €, wyłącznie gotówką, a rozbicie namiotu jest bezpłatne. Toalety i prysznice są płatne, więc w sumie wychodzi podobnie jak na kempingu. Stoi się za to kilka kroków od brzegu Bałtyku.

Kiedy jechać

Byliśmy w pierwszej połowie sierpnia. Wiele miejsc działa sezonowo: kemping w Wilnie od 1 czerwca do 15 września, a Estońskie Muzeum Lotnictwa w 2026 roku od 25 kwietnia do 25 października. W sierpniu w Dubinkach mieliśmy upał, a na estońskim wybrzeżu deszcz i silny wiatr. W Rydze spacer po Starym Mieście przerwała nam burza.

Najciekawsze miejsca dla dzieci

Litwa

Wilno: Ostra Brama i Zarzecze

Bezę zostawiliśmy na kempingu i do centrum pojechaliśmy autobusem, razem z psami. Starówkę obeszliśmy pieszo, a trasa zajęła nam z obiadem około czterech godzin:

Spacer zaczęliśmy od Ostrej Bramy, jedynej zachowanej z dziewięciu bram dawnych murów miejskich.
Na Zarzeczu na ścianie wisi konstytucja, według której pies ma prawo być psem.
Na obiad zjedliśmy cepeliny, a psy w tym czasie leżały pod stołem.
Przy kościele św. Anny zatrzymaliśmy się na zdjęcie pod pomnikiem Mickiewicza, a potem doszliśmy na plac Katedralny.
Na koniec weszliśmy do kościoła św. Piotra i Pawła na Antokolu, którego wnętrze pokrywa około dwóch tysięcy białych postaci ze stiuku.

Więcej we wpisie Wilno z dziećmi i psami.

Dubinki i kemping Obuolių sala

W Dubinkach przez Asveję, najdłuższe jezioro Litwy, prowadzi drewniany most z 1934 roku. Z psami przeszliśmy pętlę po grodzisku Radziwiłłów. Pod jedną z brzóz wisi tam huśtawka, na której zmieściły się wszystkie cztery nasze córki.

Kilkanaście kilometrów dalej leży kemping Obuolių sala, na wyspie pełnej jabłoni. Przez cały następny dzień nie ruszaliśmy się stamtąd: pływaliśmy, plażowaliśmy i graliśmy w badmintona na trawie. Więcej we wpisie Dubinki z dziećmi.

Ścieżka w koronach drzew w Anykščiai

Metalowa kładka ma 300 m i prowadzi między pniami coraz wyżej, aż do wieży widokowej o wysokości 36 m. Z tarasu na wieży widać zakola rzeki Świętej, a przez lunety dziewczyny mogły obejrzeć okolicę z bliska. Psów nie wolno tu wprowadzać, więc tata został z nimi na dole, a mama z córkami przeszły trasę same.

Po powrocie córki stwierdziły ze śmiechem, że nic nie było widać, bo drzewa zasłaniały. Trudno się dziwić, bo to ścieżka w koronach drzew, a nie nad nimi. Dzieci do 7 lat włącznie wchodzą za darmo. Więcej we wpisie Ścieżka w koronach drzew w Anykščiai.

Góra Krzyży pod Szawlami

Zatrzymaliśmy się tu w drodze z Rygi do Kowna, żeby rozprostować kości. Na wzgórze prowadzą drewniane schody i wąskie ścieżki, a z każdej strony stoją krzyże: duże i małe, drewniane, metalowe i kolorowe. Wstęp jest bezpłatny o każdej porze dnia i nocy, ale psów wprowadzać nie wolno. Parking jest płatny, choć krótki postój da się zrobić przy drodze dojazdowej. Więcej we wpisie Góra Krzyży z dziećmi.

Kowno: zamek i funikular Aleksotas

Z kempingu pojechaliśmy autobusem do centrum, a po mieście przeszliśmy tego dnia pieszo 8 km:

Zaczęliśmy od zamku przy ujściu Wilii do Niemna, jedynego na Litwie z dwoma pierścieniami murów obronnych.
Potem przeszliśmy przez rynek starego miasta. W Kownie co kawałek stoją darmowe punkty z wodą pitną, z których nasze psy chętnie piły.
Mostem Witolda Wielkiego przeszliśmy na drugi brzeg Niemna.
Funikularem, który kursuje od 1935 roku, wjechaliśmy całą rodziną, razem z psami, na taras widokowy na wzgórzu Aleksotas.

Fiona była tak zmęczona, że na przystanku nie chciała się obudzić, co wywołało w autobusie salwę śmiechu. Więcej we wpisie Kowno z dziećmi.

Łotwa

Spływ Gaują z Cēsis do Līgatne

Z kempingu Žagarkalns pod Cēsis spłynęliśmy dwiema kanadyjkami około 17 km przez Park Narodowy Gauja, a w każdej łodzi płynął jeden pies. Najbardziej zapamiętaliśmy kolorowe skały z piaskowca w stromych brzegach rzeki. W jednym miejscu pokonaliśmy kanadyjką mały wodospad, czyli najpewniej bystrza Ķūķu.

Na miejsce startu wróciliśmy autokarem wypożyczalni, a wieczorem oglądaliśmy zachód słońca z wieży widokowej przy stoku narciarskim. Za dwie łodzie zapłaciliśmy w 2026 roku 90 €. Więcej we wpisie Spływ Gaują z dziećmi i psami.

Ryga: Stare Miasto w jedno popołudnie

Do Rygi uciekliśmy przed deszczem z Estonii o dzień wcześniej, niż planowaliśmy. Do centrum jechaliśmy autobusem, ale na wjeździe na most Vanšu stał korek, więc przez Dźwinę przeszliśmy pieszo. Most był w fatalnym stanie: dziury po bokach chodnika przykryto płytami OSB, a wszędzie było widać rdzę.

Na Starym Mieście kilka razy chowaliśmy się przed deszczem, a mimo to zobaczyliśmy plac Katedralny, Dom Bractwa Czarnogłowych, Muzykantów z Bremy, Bramę Szwedzką i pomnik Wolności. Przy kamiennym stoliku na jednej z uliczek córki urządziły sobie zawody w siłowaniu się na rękę. Więcej we wpisie Ryga z dziećmi i psami.

Estonia

Estońskie Muzeum Lotnictwa pod Tartu

W Lange pod Tartu samoloty i śmigłowce stoją w namiotach hangarowych i na trawie wokół nich. Do części maszyn można wejść, więc dziewczyny wspinały się po drabinkach do kabin. W jednym z hangarów stoi polska Wilga, a psy zwiedzały razem z nami. Przy muzeum jest parking tylko na kilka krótkich aut, więc kamperem stanęliśmy na poboczu. Więcej we wpisie Estońskie Muzeum Lotnictwa z dziećmi.

Lahemaa: Käsmu, Altja i Oandu

W Parku Narodowym Lahemaa nad Zatoką Fińską przeszliśmy w jeden dzień trzy krótkie szlaki RMK, wszystkie razem z psami:

W Käsmu, wiosce kapitanów, szlak prowadzi przez las pełen głazów narzutowych na brzeg morza. Wielkie głazy leżą tam w płytkiej wodzie, a na te przy samym brzegu dziewczyny weszły bez trudu.
W Altja najlepsza okazała się wielka drewniana huśtawka przy starcie szlaku. Na wzór takich wiejskich huśtawek wymyślono estoński sport kiiking.
Na ścieżce bobrów w Oandu nie zobaczyliśmy ani bobrów, ani tamy, a psy też niczego nie wywęszyły.

Wieczorem wykąpaliśmy się w Zatoce Fińskiej przy kempingu Lepispea, na którym domki wyglądają jak z Muminków. Więcej we wpisie Lahemaa z dziećmi.

Torfowisko Viru raba

Przez torfowisko prowadzą wąskie kładki, a miejscami są to tylko dwie deski położone na prawdziwym bagnie. Psy dzielnie szły z nami po deskach, a najmłodsza córka jechała w nosidle. Z drewnianej wieży widokowej widać całe torfowisko z dziesiątkami ciemnych jeziorek, a przy kładce jest wyznaczone miejsce do kąpieli w jednym z nich.

Do wieży, czyli przez pierwsze 1,3 km, da się przejechać wózkiem. My przeszliśmy około 7 km w dwie godziny. Więcej we wpisie Torfowisko Viru raba z dziećmi.

Pärnu, Lemme i Kabli

W Pärnu z psami nie mogliśmy wejść na plażę centralną, więc zatrzymaliśmy się tam tylko na chwilę. Noc spędziliśmy na leśnym biwaku RMK w Lemme, kilka kroków od brzegu Bałtyku. Pogoda się popsuła i w nocy wiatr bujał naszym autem.

Rano przeszliśmy drewnianymi pomostami ścieżki przyrodniczej w Kabli, a najmłodsza córka biegała od jednej zamykanej budki do drugiej. Ścieżka kończy się przy centrum przyrody RMK z muzeum o lesie i pracy leśników, do którego wstęp był bezpłatny. Największym zaskoczeniem okazała się damska toaleta, w której stały słoiki z odchodami leśnych zwierząt. Więcej we wpisie Pärnu, Lemme i Kabli z dziećmi.