We wrześniu 2014 roku odbywały się w Polsce Mistrzostwa Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn. Ania postanowiła wybrać się z rodzicami na mecz do Wrocławia. Połączyliśmy to z wyjazdem weekendowym całej rodziny.
Do Wrocławia
Wrocław oddalony jest od Poznania o 180 km. Niestety droga jest średniej jakości i prowadzi przez wiele małych miejscowości, dlatego podróż zajmuje około 3 godzin. Ruszyliśmy z rana, żeby na miejscu być około południa.
Po drodze w jednej z miejscowości widać było dekoracje przygotowane na dożynki. Zatrzymaliśmy się przy nich na chwilę, bo były bardzo ciekawe. Wykonane ze snopków siana i oryginalnie przyozdobione, zachęcały przejezdnych do zatrzymania się na imprezie. Ze snopków ułożono postacie ludzi i zwierząt.
Wrocławskie ZOO
Pobyt we Wrocławiu zaczęliśmy od obiadu, a potem poszliśmy do wrocławskiego ZOO. Jest podobne do poznańskiego, ale ma trochę mniejszą powierzchnię, więc łatwiej obejść je w całości. W głównej części zoo trwała akurat budowa Afrykarium. Najbardziej zaskoczyło nas to, że mimo znaków „nie dokarmiać zwierząt” odwiedzający karmili zwierzęta. Niedźwiedzie tak się do tego przyzwyczaiły, że machały do ludzi, żeby coś dostać. Widać do wielu osób nie dociera, że to zwierzętom szkodzi.
Sam ogród jest kiepsko przystosowany do najmłodszych zwiedzających. Można co prawda wypożyczyć wózki do ciągnięcia pociech, którym brakuje siły na dalszy marsz, ale było ich za mało i szybko się skończyły. Dzieciom przeszkadzały też wysokie żywopłoty i wysoki mur przy fokarium, zza których nie widziały, co jest dalej.
Nocleg mieliśmy nieopodal Hali Stulecia, w której wieczorem miał się odbyć mecz Polska - Kamerun. Wokół hali widać było mnóstwo służb porządkowych i napływające tłumy kibiców.
Ciekawostka: Hala Stulecia powstała w 1913 roku według projektu Maxa Berga. Jej żelbetowa kopuła miała wtedy największą rozpiętość na świecie, a od 2006 roku hala jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Zwiedzanie okolic Hali Stulecia
Plan na wieczór był taki, że Ania z rodzicami idzie na mecz, na który mieli bilety, a reszta rodzinki spędza czas po swojemu.
Najpierw poszliśmy na lody, a później obejrzeć pobliską Fontannę Multimedialną. Czekając na mecz, dzieci mogły pomoczyć w niej nogi.
Młodzi kibice
Tuż przed meczem poszliśmy do strefy kibica przed halą, gdzie trwały konkursy i zabawy dla publiczności. Chciałem, żeby dzieci chociaż trochę poczuły klimat meczu. Zakładałem, że pobędziemy tam chwilę i wrócimy na nocleg do hostelu.
Dzieci bardzo chciały mieć gadżety kibica, bo wszędzie dookoła widziały ludzi ubranych na biało-czerwono. Postanowiłem spełnić ich marzenia: córki dostały wymarzone czapeczki „stańczyki”, a Krzyś szalik „Polska”. Do tego pomalowaliśmy twarze w barwy narodowe i kupiliśmy trąbkę fanfarę, w którą Justyna trąbiła bez przerwy. Tak „uzbrojeni” weszliśmy do strefy kibica. Dzieci bawiły się, skakały i tańczyły, jednym słowem zrobiły furorę.
Niespodzianka
Po chwili podszedł do nas pan z Polsatu. Widział, jak świetnie się bawimy, i zaproponował, że odda nam bilety, bo sam nie mógł wejść, a bilety by przepadły. Początkowo myślałem, że to konik, który chce nam sprzedać bilety, ale okazało się, że nie. Naprawdę dostaliśmy bilety, jak się później okazało, warte około 800 złotych. W ten nieoczekiwany sposób staliśmy się posiadaczami czterech biletów na mecz, który zaczynał się za pół godziny. Ale jaja.
Mieliśmy już bilety na mecz i akcesoria kibica, ale brakowało nam jeszcze koszulek, bo te, które dzieci miały na sobie, były ubrudzone po całym dniu zabaw i kiepsko by się prezentowały. Na szczęście w pobliżu były stoiska z odzieżą dla kibiców i szybko tam pobiegliśmy. Cała trójka naszych dzieci (i ja) dostała po koszulce kibica i poszliśmy na mecz. Teraz tylko odnaleźć mamę… 
Całą rodziną oglądaliśmy mecz do końca. Dzieci pierwszy raz były na tak dużym i głośnym wydarzeniu sportowym i od razu świetnie się w nim odnalazły: kibicowały i głośno śpiewały „w górę serca Polska wygra mecz”. Kto by pomyślał, że pierwotny plan dnia był zupełnie inny.
Ciekawostka: Polska wygrała tamten mecz z Kamerunem 3:1. Dwa tygodnie później, 21 września 2014 roku w Katowicach, pokonała w finale Brazylię 3:1 i drugi raz w historii została mistrzem świata.
W hostelu wylądowaliśmy bardzo późno i zaraz poszliśmy spać. Następny dzień zapowiadał się równie intensywnie.
Zapraszamy też do obejrzenia filmiku:
