Po wizycie na skoczni wróciliśmy do centrum, by za moment wybrać się w przeciwnym kierunku, na wzgórze Ekeberg. Zachęcił nas do tego widoczny z miasta budynek na skraju wzniesienia. Mieściła się w nim szkoła.
Ciekawostka: ten okazały budynek to dawna Szkoła Morska (Sjømannsskolen), ukończona w 1917 roku. Marynarzy kształcono tu do 1989 roku, a od jesieni 2013 roku w budynku działa szkoła średnia Kongshavn videregående skole.
Wzgórze Ekeberg
Ciekawe, jak uczniowie skupiają się na lekcjach, gdy za oknem taki ładny widok…
Jak większość kempingów w Skandynawii, także ten ma atrakcje dla dzieci. Chwilę pobawiliśmy się w parku linowym.
Ciekawym miejscem jest też „szklany pokój” w środku lasu. Gdy stoi się w środku, na ścianach powstaje efekt podobny do krzywych zwierciadeł w wesołym miasteczku.
Ze wzgórza Ekeberg rozciąga się przepiękny widok na panoramę miasta i fiord. Nic więc dziwnego, że to on zainspirował Edvarda Muncha do namalowania słynnego ekspresjonistycznego obrazu „Krzyk”.
Ciekawostka: od 2013 roku na wzgórzu działa park rzeźb Ekebergparken. Miasto urządziło w nim punkt widokowy poświęcony obrazowi „Krzyk”. Stoi tam stalowa rama, przez którą każdy może krzyknąć w stronę fiordu, jak w performansie Mariny Abramović z 2013 roku. Nie wiadomo jednak, z którego dokładnie miejsca patrzył Munch.
Do Oslo zeszliśmy górską ścieżką, z której korzystają biegacze.
A na koniec filmik z naszego pobytu na wzgórzu:
