Na nocleg zatrzymaliśmy się nieopodal Pochylni Buczyniec. Jest tam nowiutkie pole namiotowe, które powstało przy okazji rewitalizacji obiektu ze środków unijnych. Przebudowa trwała w latach 2011-2015, więc trafiliśmy tu zaraz po remoncie. Pochylnię ponownie oddano do użytku w maju 2015 roku, po dwóch latach przerwy.
Pochylnia Buczyniec
Pochylnia Buczyniec to jedna z pięciu pochylni, czyli urządzeń, dzięki którym statki pływające po Kanale Elbląskim pokonują dużą różnicę wysokości. W Buczyńcu różnica poziomów wynosi 20,62 m. Po jednej stronie statek wpływa do specjalnego kosza, który maszyny przesuwają po torach. Gdy kosz wyjeżdża z wody, statek znajduje się w powietrzu. Po drugiej stronie kosz z powrotem zanurza się w wodzie, a gdy zejdzie poniżej jej poziomu, statek zaczyna sam płynąć.
Ciekawostka: pochylnia działa bez prądu. Wózki ze statkami ciągnie lina, a całość napędza koło wodne poruszane wodą z kanału. Tory w Buczyńcu mają ponad 490 metrów, więc to najdłuższa z pięciu pochylni Kanału Elbląskiego.
Pochylnia działa w ciągu dnia, a my przyjechaliśmy na nocleg pod wieczór, więc nie zdążyliśmy zobaczyć przeprawy. Poszliśmy tylko na spacer, by zobaczyć, jak wygląda cały teren.
Pole namiotowe
Na polu namiotowym byliśmy sami, nie licząc pani, która pilnowała terenu z przyczepy kempingowej. Świetne było to, że korzystanie z pola było bezpłatne. Fakt, wielkich wygód nie było: toalety były tylko przenośne, typu toi toi, a woda wyłącznie zimna. Samo pole jest bardzo ładne, a alejki oddzielają piękne żywopłoty. Są też wiaty, plac zabaw i miejsce na ognisko. Brakuje tylko dostępu do jeziora czy rzeki, ale na to nikt nie ma już wpływu. Kanał, po którym pływają statki, nie nadaje się do kąpieli.
Super niespodzianką były bociany, które spacerowały po polu i podchodziły do nas bardzo blisko.
Ponoć gdy skończy się okres trwałości projektu unijnego, pole zostanie wydzierżawione i trzeba będzie płacić za nocleg. Najprawdopodobniej pojawią się wtedy też budynki z toaletami i może jakieś inne udogodnienia.
Wokół pochylni lata mnóstwo much końskich, więc dzieci miały znakomitą okazję poznać te owady. Nauczyły się też „capnąć” muchę, gdy zacznie gryźć.
Przeprawa statków
Rano spakowaliśmy się do auta i poszliśmy obejrzeć przeprawę. Powitała nas pani z obsługi rejsów, która przyjechała samochodem, ale ubrana była jak marynarz. Miała w ręku krótkofalówkę i rozdawała wizytówki na wypadek, gdybyśmy chcieli skorzystać z usług statku. Widać, że przeprawa przez pochylnię odbywa się przy wsparciu z lądu.
Widzieliśmy, jak przeprawiają się dwa statki. Oba zjeżdżały pochylnią w dół. Gdy jeden kosz zjeżdża, drugi w tym samym czasie podjeżdża do góry.
Wrażenia były fajne, a dzieci mogły zobaczyć „latające statki”. Myślę, że z brzegu widać było nawet więcej niż ze statku. Wniosek: jeśli chcemy zobaczyć tylko przeprawę na pochylni, nie ma sensu kupować biletu na rejs.
Ciekawostka: w 2007 roku czytelnicy „Rzeczpospolitej” wybrali Kanał Elbląski jednym z siedmiu cudów Polski, a od 2011 roku kanał jest Pomnikiem Historii. Pierwszy statek przepłynął nim w 1860 roku.
Karta Dużej Rodziny
Żegluga Ostródzko-Elbląska honoruje Kartę Dużej Rodziny: posiadacz karty kupuje bilet na rejs statkiem w cenie biletu ulgowego. Zniżkę sprawdziliśmy w listopadzie 2026 roku.
