Kończy się ekspedycja po Albanii, wkraczamy do Czarnogóry. Znów wita nas cywilizacja 🙂
Na nocleg zatrzymaliśmy się w okolicy Baru, na małym, klimatycznym kempingu Bartula My Olive Garden Camp.
Rano ruszyliśmy w stronę Kotoru, a po drodze chcieliśmy zobaczyć Mauzoleum Niegosza. Trasa okazała się dość wymagająca, bo popełniliśmy błąd. Jadąc na północ, skusiliśmy się na przejazd tunelem Sozina, który miał skrócić drogę. Zamiast tego część trasy musieliśmy pokonać bardzo wąską lokalną drogą i wcale nie było szybciej. Nauczka na przyszłość: biała droga w Google Maps nie oznacza nic dobrego, szczególnie w górach.
Mauzoleum Niegosza, władyki (księcia-biskupa) Czarnogóry i poety, stoi na szczycie Jezierskim w Parku Narodowym Lovcen. Widoki są niesamowite, zwłaszcza przy dobrej pogodzie.
Ciekawostka: mauzoleum zbudowano w 1974 roku według projektu rzeźbiarza Ivana Meštrovicia, w miejscu dawnej kaplicy, w której Niegosz chciał zostać pochowany. Leży na wysokości około 1660 m n.p.m. Prowadzi do niego tunel z 461 stopniami, o czym warto pamiętać, idąc tam z małymi dziećmi.
Z gór zjechaliśmy do Kotoru przez przełęcz Lovcen (ależ tam było dużo zakrętów!). Na przełęczy zatrzymaliśmy się na chwilę, by podziwiać widok na całą Zatokę Kotorską. Widzieliśmy nawet startujący samolot!
Po południu poszliśmy na spacer po starym mieście w Kotorze. Chłodne uliczki przynosiły ulgę w te gorące dni.
