Park Narodowy Lahemaa leży na północnym wybrzeżu Estonii, nad Zatoką Fińską. W jeden dzień przeszliśmy tu trzy krótkie szlaki leśnej agencji RMK: ścieżkę głazów narzutowych w Käsmu, szlak przez rybacką wioskę Altja i ścieżkę bobrów w Oandu. Psy szły z nami na każdym z nich.
Dzień wcześniej zwiedzaliśmy Estońskie Muzeum Lotnictwa pod Tartu. Całą trasę wyjazdu opisaliśmy we wpisie Litwa, Łotwa i Estonia kamperem z dziećmi.
Käsmu: ścieżka głazów narzutowych
Z kempingu pojechaliśmy najpierw 4 km do Käsmu. Trafiliśmy na festiwal muzyczny, więc wjazd do wsi był zamknięty. Bezę zostawiliśmy przed miejscowością i doszliśmy pieszo, co dołożyło nam około 600 m.
Käsmu nazywa się wioską kapitanów. W latach 1884-1931 działała tu szkoła morska, a prawie w każdej rodzinie był kapitan albo oficer statku. Szlak RMK prowadzi przez las pełen głazów narzutowych. To największe takie skupisko w Estonii, a największy głaz, Matsikivi, ma 4,7 m wysokości i 14,7 m obwodu. Przy ścieżce stoją tablice, a na sosnach wiszą huśtawki, z których dziewczyny chętnie skorzystały.
Na końcu szlaku wychodzi się na brzeg morza. Wielkie głazy leżą tu w płytkiej wodzie, a na te przy samym brzegu dziewczyny weszły bez trudu. Zrobiliśmy sobie tu rodzinne zdjęcie z psami.
Wracaliśmy przez miasteczko, w którym trwał festiwal: stragany, muzyka i jedzenie. To nie były nasze klimaty.
Altja: rybacka wioska i wielka huśtawka
Altja to szlak nad morzem wśród zabytkowych budynków rybackich: drewnianych chat krytych strzechą i szop na sieci. Na tablicach wyglądało to ciekawiej niż na miejscu, bo chatki były zamknięte. Wyszedł z tego zwykły, przyjemny spacer z psami po lesie i plaży. Po drodze przeszliśmy przez wiszący most.
Najlepsza okazała się drewniana huśtawka przy starcie szlaku. Nie mogliśmy jej nie wypróbować, a zabawa była niesamowita. Takie wiejskie huśtawki (külakiik) stawiano w Estonii od wieków przy karczmach i we wsiach. Na ich wzór Ado Kosk wymyślił w 1993 roku kiiking, estoński sport, w którym huśtawka na stalowych ramionach robi pełny obrót wokół osi.
Po spacerze odpoczęliśmy przy restauracji, która stoi przy parkingu na starcie szlaku.
Oandu: ścieżka bobrów
Kilometr dalej zaczyna się ścieżka bobrów RMK w Oandu (Koprarada). Prowadzi lasem na wysoki brzeg rzeki Altja, gdzie zwykle widać tamy, żeremia i ścięte przez bobry drzewa. Nam się nie poszczęściło: nie zobaczyliśmy ani bobrów, ani tamy, a psy też niczego nie wywęszyły.
Kemping Lepispea
Wieczorem wykąpaliśmy się w Zatoce Fińskiej przy kempingu. Na kempingu Lepispea mieliśmy za sąsiadów Czechów z psem. Domki wyglądają tu jak z Muminków, toalety są w sześciokątnym budynku, a prysznic ma szybę z widokiem na pokrzywy i las. Klimat jest niesamowity.
Następnego dnia rano pojechaliśmy na torfowisko Viru raba, też w Lahemaa.
Informacje praktyczne
Sprawdziliśmy w listopadzie 2026.
- Szlak RMK w Käsmu ma 4,2 km i jest pętlą. Zaczyna się przy cmentarzu i kaplicy, gdzie jest parking. Drugi parking jest na skraju wsi. Przy szlaku jest toaleta.
- W czasie biletowanych imprez w Käsmu wejście na teren wsi może wymagać biletu, a wjazd bywa zamknięty.
- W Käsmu działa prywatne Muzeum Morskie, poświęcone historii wioski kapitanów.
- Szlak RMK w Altja ma około 3 km. Zaczyna się na parkingu przed karczmą Altja kõrts. Po drodze są chaty kryte strzechą, szopy na sieci, wiejska huśtawka i duży głaz Altja Suurkivi.
- Ścieżka bobrów w Oandu ma około 1 km, a jej przejście zajmuje mniej więcej pół godziny. Parking jest przy drodze Sagadi - Altja, przy tablicy „Koprarada”.
- Gdy byliśmy w 2026 roku, za wejście na żaden z trzech szlaków nie płaciliśmy. RMK prosi, by przed wizytą w parku narodowym przeczytać zasady zachowania.
